Memur ve hizmetlinin; harcırah verilmesini gerektiren olay sırasında;- Evlilik bağıyla bağlı olduğu eşi,
– Bakmakla yükümlü olduğu usul ve füru (anne, baba ve çocukları)
– Erkek ve kız kardeşlerini ifade eder.
Bu kapsamda memur erkek ya da kız kardeşini, ya da torunu, dedesi veya ninesini bakmakla yükümlü olduğunu beyan ederek harcırah beyannamesine eklerse bu kişiler içinde sürekli görev yolluğu kanun çerçevesinde ödenebilir.
Bakmakla yükümlülük kavramının herhangi maddi bir delille desteklenmesi zorunluluğu yoktur. Burada memur açısından sadece beyan yeterlidir.
Ancak, harcama yetkilisi ve gerçekleştirme görevlisi yetkisine haiz olan yöneticilerin ödeme emri ile gerçekleştirilen ödemelerin bütçe ilke ve esaslarına, kanun, tüzük ve yönetmelikler ile diğer mevzuatlara uygun olmasından, ödeneklerin etkili, ekonomik ve verimli kullanılmasından sorumlu olmaları, bu nedenle bahse konu beyanı inceleme ve değerlendirme yetkisine sahip bulunmaları sebebiyle bahse konu beyana ait ödemenin uygun olup olmadığını tetkik ve takdir etmeleri, akabinde uygun bulunması halinde ödeme yapmaları gerekmektedir.
Özetle; harcırah kanunu açısından beyan yeterli olmakla birlikte 5018 sayılı kanunla getirilen harcama yetkililiği bakımından da Harcama Yetkilisinin bu beyanı soruşturması ve doğruluğunu teyit ederek ödeme yapması zorunludur.
Harcırah Kanunu özel bir kanun olup, öncelikle ve özellikle bu hükümler uygulanmalıdır. Hilafi hakikat beyanının olup olmadığını dairesi amiri araştırır veya araştırmaz, zorunluluk yoktur. Bu nedenle, 5018 Sayılı Kanun hükümlerine göre beyanının araştırmasını zorlamak veya sorumlu tutmak, kanunun lafzı ve ruhu ile bağdaşmamaktadır. Kanunda sürekli görev yolluğunun memur hareket etmeden önce yani ilişiği kesilmesi günü ödenmesi hükmü vardır. Bu nedenle, harcama yetkilisinin olayı araştırması, memurun yolluk ödemesini geciktirmesi kanunda öngörülmemiştir. Kaldı ki, ikametgah esası 6 içinde de vuku bulabilmektedir. Bu nedenle bu yazıya katılmadığımı bildiriyorum.